music

Science Series II : Space Explorer (2013)

posted on 08 Jun 2013 01:49 by phil-wc in Music directory Entertainment
 



Artist: phil_wc

Album: Science Series II : Space Explorer

Genre: Electronic, Ambient, Instrumental

Tracklist: 
1 Gulf of the million stars
2 AI
3 Nothing left behind
4 I miss..
5 Survive till the last day of my life
6 No one can hear you in this universe (Finale)

Album Preview: https://soundcloud.com/phil_wc/coming-soon-science-series-ii

Download link: 
http://phil-wc.bandcamp.com/album/science-series-ii-space-explorer (streaming, download, donate)

external links for download :
http://www.jamendo.com/en/list/a122386/science-series-ii-space-explorer 
http://www.mediafire.com/download/udn479dcxqdymtx/phil_wc_-_Science_Series_II_-_Space_Explorer_(2013)_mp3.zip

 

Concept: มนุษย์กลุ่มสุดท้ายหลังการล่มสลายของโลก คนกลุ่มนึงได้ถูกส่งให้ออกเดินทางเพื่อตามหาที่อยู่ใหม่ในจักรวาลนี้ เป็นการเดินทางแบบเที่ยวเดียว ไม่มีกลับ เดินทางผ่านดาวต่างๆ สุดท้ายแล้ว เขาก็ไม่พบดาวที่เหมาะสม และเพื่อนๆค่อยๆตายไปทีละคน และเขาก็เช่นกัน สุดท้ายแล้วเขาตระหนักว่า ระหว่างการเดินทางนั้นได้อะไรให้มากกว่าจุดหมายที่เขาต้องการ

ดนตรีกับการจัดวางในสังคม

 


บทความสั้นๆที่อยากเขียนอันนึงเพราะไปเห็นที่ว่าดราม่าข่าวพระราช สำนักเปิดกังนัมครับ เนื้อหานี้อาจไม่เกี่ยวกับดราม่านั้นมาก แต่จะมาเล่ากล่าวว่าทำไมถึงยังมีการแบ่งแยกว่าเพลงนี้เหมาะสมหรือไม่เหมาะสม หรือคือการมองแบบชนชั้นนั้นเอง

พอดีเห็นมีคนแย้งว่าควรจะเอาเพลงคลาสสิกมาเปิดแทนกังนัม ชนชั้นของดนตรีจากที่ว่าทำไมดนตรีคลาสสิกเขาว่าไฮโซ มันมาตั้งแต่ยุคที่เกิดดนตรีพวกนี้ขึ้นมาแล้ว สภาพสังคมในสมัยนั้นการเข้าถึงดนตรีไม่ง่าย จึงต้องมีเงิน ถึงจะสามารถดูดนตรีได้ ทำให้ดนตรีมีการจัดช่วงชั้นทางสังคม (Social Stratification) ซึ่งมันส่งผลให้เกิดการจัดกลุ่ม เมื่อเกิดการจัดกลุ่มแล้วมันสะท้อนซึ่งคุณค่า ค่านิยมของบุคคลนั้นๆเสียมาก โดยมีผู้กำหนดว่ารสนิยมไหนดี ไม่ดี ผ่านผู้มีอำนาจ ผ่านชนชั้นผู้ครอบครองทุน (ทุนทางเศรษฐกิจ หรือทุนทางวัฒนธรรม) รสนิยมของชนชั้นที่ครอบงำอยู่

ส่วนดนตรีพื้นบ้านทั่วไป ก็เป็นดนตรีของรากหญ้าแทน แต่ทั้งสองแบบนี้ก็ยังคงอยู่มาเรื่อย ไม่สาบสูญ ดนตรีคลาสสิกจะถูกเก็บบันทึกโน๊ตเพลงเป็นทางการ โอกาสสาบสูญไปนั้นมีน้อยกว่า

 

 

และเมื่อต่อมาประเทศเราเริ่มติดต่อค้าขายกับต่างประเทศ  ตอนนั้นที่ประเทศเราเองก็พยายามทำให้เป็นสากล จึงมีการนำเข้าดนตรีมาด้วยเช่นกัน และก็นำดนตรีคลาสสิกเข้ามาเล่นในวัง กับดนตรีไทยที่ยังคงอยู่ ก็เลยกลายเป็นดนตรีของชั้นสูงไป

 

 

ปัจจุบันก็ยังเป็นเช่นนั้นและคงจะเป็นต่อไปเรื่อยๆ แต่ปัจจัยหลักไม่ได้อยู่ที่ฐานะอย่างเดียวแล้ว ตั้งแต่มีอินเทอร์เน็ตเข้ามาการเข้าถึงจึงเปลี่ยนไป แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่เกิดปัญหาการเข้าถึง ก็ยังมีวัฒนธรรมดนตรีที่ถูกผลักดันให้เป็นชายขอบในช่วงนึงอย่างเช่นเพลงลูก ทุ่ง (ปัจจุบันบางคนมองว่ามันกลายเป็นเอกลักษณ์ของความเป็นไทยยุคนี้) กระแสบนอินเทอร์เน็ตที่ดูมีความหลากหลาย แต่มันก็ยังมีความเหมือนที่เป็นสากลแฝงอยู่อย่างเช่นเพลงกังนัม ถึงแม้จะไม่ได้ฟังกันทุกคน แต่แทบทุกคนที่รู้จักเพลงนี้ (ที่แบบว่าใครไม่รู้นี่เชย) ทำให้กระแสเพลงป็อปกลายเป็นกระแสหลักของชุมชนคนในเมืองเช่นกัน และผลักดันความเป็นชาวบ้านออกไป จึงเห็นระดับที่ว่าดนตรีลูกทุ่งนั้นต่ำกว่าเพลงไทยสากล (ไม่ได้กล่าวถึงกลุ่มคนฟังเพลงนอกกระแสมากๆที่มีจำนวน%เป็นทศนิยม) ส่วนเพลงคลาสสิก, มาร์ชชิ่ง ก็ยังเป็นเพลงออกงานทางการเหมือนเดิมเพราะเป็นวัฒนธรรมที่ปฏิบัติกันมานาน แล้ว ถ้าเราจะว่าถึงดนตรีแนวอื่นๆ กลุ่มคนฟังกับคนทำเพลงมีส่วนที่ทำให้ถูกแบ่งแยก เช่นดนตรีเมทัล คนก็จะมองว่ามันเถื่อนมันดิบ คนฟังมันเถื่อน ซึ่งอาจไม่เป็นแบบนั้นจริงๆก็ได้แต่โดยรวมสภาพแบบนั้นต่างหากที่ทำให้มันถูก สื่อออกมาแบบนั้น และรวมถึงเรื่องความแตกต่างในการเข้าใจตัวดนตรีด้วยเช่นกัน

 

 

หลายๆคนก็พยายามแจกแจงความเหมาะสมของดนตรีว่าแนวนี้เหมาะกับงานแบบนี้แบบ นั้น ซึ่งจะมองได้ทั้งสองมุม มันไม่ใช่ขาวกับดำที่ที่จะต้องถูกหรือผิด มันเป็นความชอบส่วนตัวจริงๆ สุดท้ายการตัดสินความถูกต้องก็คือผู้ที่มีอิทธิพลที่สุด อย่างกังนัมในข่าว ประชาชนอาจไม่เห็นด้วย

ถ้าหากผลออกมาเป็นว่า ราชวังเลือกเอง หรือแม้แต่ว่าเป็นวินิจฉัยของตัวท่านเอง
คำวิจารณ์จะยังเหมือนเดิมอยู่หรือไม่?

 

ข่าวที่มีเพลงกังนัม http://news.ch7.com/detail/9212/%E0%B8%97%E0%B8%B9%E0%B8%A5%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B8%AB%E0%B8%8D%E0%B8%B4%E0%B8%87%E0%B8%AD%E0%B8%B8%E0%B8%9A%E0%B8%A5%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%95%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%8A%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%8D%E0%B8%8D%E0%B8%B2_%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%92%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%93%E0%B8%A7%E0%B8%94%E0%B8%B5_%E0%B9%80%E0%B8%AA.html